وضعیتِ‌سفید
واقعا کی میتونه به اندازه ی تو، مرهم زخم های روح و تنِ خسته ام باشه؟
کی بلده اندازه ی تو تموم غصه های این دل رو به خنده و قهقهه وا کنه !
اصلا کی میتونه اندازه ی تو ، اندازه ی کلام تو، اندازه ی حضور تو، مثل یه داروی مسکن تاثیر بذاره روی روح و روان من ؟
کی میتونه شبیه تو حرف بزنه و من رو ساعت ها غرق دریای کلامش کنه؟
جوابش ساده است..هیچکس..
چون "تو" تنها انسانی هستی که روی این کره خاکی میتونه از من، به من نزدیکتر باشه(:
برچسب:
نویسنده: کاوه رجبی